BINSTOK

Susulat ako
Isang mahabang akda
Isusulat ko siya ng buong giliw at pagmamahal
Susulat ako upang mabuksan ang isipan ng ating kababayan

Paliliparin ko ang aking diwa
Bubuksan ko ang aking puso
Igagala ko ang aking mga mata
At isasambulat ko ang aking hinuha

Magpapadala ako sa ihip ng hangin
Ngunit hindi ako magpapatangay sa lakas ng ihip nito
Sisirin ko ang ilalim ng dagat
At lalabanan ko ang malakas na agos nito

Susulat ako ng mga letrang may kaluluwa
At isisigaw ko ang daing ng aking puso
Pagsasayawin ko ang tinta at pluma
Sa saliw ng tugtuging sigwa ay katotohanan

Haharapin ko ang mga matataas na tao
Taas noo akong makikipagusap sa kanila
Aabutin ko ang mga maliliit na tao
At ang bisig ko ang ihahandog ko sa kanila

Itatapon ng iba ang aking isinulat
Kasama ng mga burak, putik at pusali
Tatapak tapakan at hahamakin ng mga buwaya
Habang ang knilang mga bunganga at pangil ay nagtatawanan sa saya

Ngunit panandalian lamang iyon
yayanig ang lupa at sisikat ang matinding araw
At ang burak, putik at pusali ay magiging matabang lupa
Uusbong na tila isang halaman ang aking isinulat

At aabutin nito ang bughaw na kalangitan
Sisimsimin nito ang katas ng lupa
Lupa na dating burak
At pinandidirihan

Dahil ang burak ay hindi mananatiling burak
At ang aking akda ay hindi lamang mananatiling akda
Silang dalawa ang magkatuwang upang abutin ang kalangitan
At maingat ang antas ng kabuhayan

Isang malakas na ulan ang ibibigay ng langit
Kasabay ng matinding sikat ng araw
Sasambahin ng buwaya ang aking higanteng halaman
At mananatili itong taas noo magpakailanman